HANS LASSCHUIT [NL]
Geboren in 1958 op de Egelantiersgracht in het hart van de Amsterdamse Jordaan, letterlijk aan de voet van die oude Wester, is Hans Amsterdammer in hart en nieren, grootgebracht in die muzikale traditie van kerkkoren, orgels en levensliederen. Wel Louis Davids maar alsjeblieft geen Andre Hazes. Het kofferorgeltje thuis werd aangedreven door wat nog het meest leek op een stofzuigermotor die als het apparaat op z'n hardst stond het geluid van de harmoniumpijpjes ruischoots overstemde. Hoewel het karakter van het ding onmiskenbaar lijzig, sloom en zeurderig was (is), konden er, vooral in de lage registers, hele dreigende, ongemakkelijke klanken aan ontlokt worden. Hiermee voerde Hans als jongetje van 8 zijn eerste klankexperimenten uit. Met de films "Doors" over de hectiek van het moderne winkelcentrum en "Dirt" over een man geobsedeerd door gebruikte papieren zakdoekjes bewees Hans dat de Nederlandse filmwereld nog niet klaar voor hem was.
In de jaren 80 experimenteerde hij lustig verder als een theatraal performer avant la lettre met performances over de dreiging van de politiestaat en de maatschapelijke gevolgen van de aids epidemie. Verontrust door de toenemende invloed van informatietechnologie dook hij in de informatica en kwam er al snel achter dat daar ook hele leuke dingen mee te doen zijn. Hij ontwikkelde het programma SONG (Software voor het Ontwikkelen van Nieuwe Geluiden) waarmee hij samples voor zijn KORG DSS-1 sampler kon programmeren. Op de oude IBM-PC duurde het maken van een sample van 8 seconden ongeveer 24 uur. Na zijn verhuizing naar Maastricht werkte hij bij de stichting Fastt, die zich inzette voor werkgelegenheid voor mensen met een uitdaging. Hier ontwikkelde hij voor de bedrijvencontactdagen in 1995 (een van) de eerste interactieve websites van Limburg op het besturingssysteem Linux, dat toen net in opkomst was.
In 1999 maakte hij de overstap naar de kunstfaculteiten van de Hogeschool Maastricht. Hier kwam hij in contact met Henk Havens die zijn fascinatie voor creatief gebruik van moderne technologie deelde. Ze zetten samen met Chiel Kattenbelt, Woody Laurens en Jo van Laar het Technolab op, dat vele jaren succesvol vernieuwend theater opleverde. Hieruit vloeide o.a. de samenwerkingsverbanden met Peter Vandemeulebroecke, Sally Musleh Jaber, Marius Bruijn en Iris van den Ende uit voort. Sinds 2011 was Hans verbonden als docent audiovisual language and technology bij iArts en sinds 2015 onder de bezielende leiding van de lector Peter Missotten als onderzoeker bij het lectoraat Technology Driven Art waar hij o.m. les gaf in het het gebruik van microelectronica en workshops Wearable Electronics ontwikkelde voor de opleiding Theatervormgever.
Momenteel is Hans gepensioneerd en heeft hij eindelijk tijd om aan zijn eerste album te werken.
Hij was docent bij iARTs en één van de sterkhouders van het onderzoeksteam technologydrivenart.org.
hetbegintmetwalnoot.nl
15 APRIL 2026, 16H00
GROTE ZAAL TONEELACADEMIE
